:: สถาบันพัฒนาอุตสาหกรรมสิ่งทอ ::

แนวคิดในการจัดตั้งสถาบันสถาบันพัฒนาอุตสาหกรรมสิ่งทอ

ตั้งแต่สมัยที่ผมเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม ใน สมัยที่ท่านบรรหาร ศิลปอาชา เป็นนายกรัฐมนตรี ได้มีคณะ นักธุรกิจในอุตสาหกรรมสิ่งทอและเครื่องนุ่งห่มพร้อมใจกันขอให้รัฐ ช่วยจัดตั้งองค์กรของกลุ่มอุตสาหกรรมนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อจะร่วม มือช่วยเหลือซึ่งกันและกันในกลุ่มธุรกิจสิ่งทอและเครื่องนุ่งห่ม โดย ขอให้ภาครัฐเป็นผู้ให้การสนับสนุนในช่วงเริ่มต้นและเป็นผู้ร่วมมือ ในการดำเนินงาน

หลักการที่ตั้งไว้ในขณะนั้นคือ ต้องไม่ซ้ำซ้อนกับหน่วยงานอื่น ทั้งภาครัฐและเอกชน ซึ่งในภาคเอกชนเองก็มีองค์กรประเภทเดียว กันนี้หลายๆ แห่ง เช่น กลุ่มอุตสาหกรรมสิ่งทอของสภาหอการค้า สหพันธ์อุตสาหกรรมสิ่งทอของสภาอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย เป็นต้น ผมได้นำเรื่องหารือท่านนายกรัฐมนตรี ท่านได้ให้ความ เห็นชอบในหลักการ จึงได้นำหลักการที่ได้รับความเห็นชอบมา ดำเนินการจัดตั้งเป็นสถาบันพัฒนาอุตสาหกรรมสิ่งทอขึ้น

ความเห็นเกี่ยวกับผลงานของสถาบันพัฒนาอุตสาหกรรมสิ่งทอในช่วงระยะที่ผ่านมา

ตั้งแต่แรกเริ่มยุทธศาสตร์ของสถาบันฯ จะมุ่งเน้นทางการสร้าง ความสามารถในการแข่งขันรองรับโลกยุคโลกาภิวัตน์ กิจกรรมที่ทำ ก็เป็นกิจกรรมที่ดำเนินการอย่างต่อเนื่อง เช่น การพัฒนาบุคลากร การสร้างพันธมิตร การสร้างซัพพลายเชน การปรับปรุงประสิทธิ- ภาพ เป็นต้น ซึ่งผมก็คิดว่า ผลงานของสถาบันฯ อาจจะยังไม่ดีนักใน ระยะเริ่มต้น แต่มาถึงปัจจุบันก็พัฒนาขึ้นเป็นลำดับ และผลงาน เหล่านี้จะส่งผลต่อการพัฒนาอุตสาหกรรมให้ดีขึ้นได้

ส่วนเรื่องการหารายได้ แม้ระยะแรกจะยังทำได้ไม่ดีนัก แต่ถึงปัจจุบันก็พัฒนาขึ้นเช่นกัน ผมเชื่อว่า ไม่ว่านโยบายรัฐจะเป็นเช่นไร
สถาบันฯ ก็จะสามารถดำรงกิจกรรมหลักที่สำคัญของเราไว้ได้

ในการพัฒนาอุตสาหกรรม ท่านอยากเห็นบทบาทของภาครัฐและภาคเอกชนเป็นอย่างไร

ภาครัฐเองก็ได้ให้ความสำคัญกับอุตสาหกรรมสิ่งทอและ เครื่องนุ่งห่ม ดังที่เห็นเป็นรูปธรรมคือ มีโครงการสร้างกรุงเทพให้เป็น ศูนย์กลางของแฟชั่นออกมาเป็นโครงการของประเทศ ในส่วนของ ภาคเอกชน สถาบันฯ เป็นของพวกเราทุกคน ดังนั้นพวกเราต้องช่วย กันสนับสนุนให้สถาบันฯ อยู่ได้ สถาบันฯ จะเป็นองค์กรที่ภาค เอกชนทุกคนจะร่วมมือในการช่วยเหลือซึ่งกันและกัน ดังที่เราขอ การสนับสนุนไว้

ท่ามกลางความผันผวนของปัจจัยทางเศรษฐกิจ สังคม และการเมือง ซึ่งกระทบต่ออุตสาหกรรมอย่างมาก ท่านคิดว่าภาคเอกชนในอุตสาหกรรมควรจะปรับตัวอย่างไร เพื่อให้สามารถดำรงธุรกิจของตนไว้ได้

ในภาวะปัจจุบัน ความได้เปรียบของประเทศเราได้หมดไป ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของแรงงานราคาถูก โควต้าการนำเข้า หรือสิทธิ พิเศษทางภาษีที่เคยได้รับ สิ่งต่าง ๆ เหล่านี้เราทราบล่วงหน้าอยู่แล้ว ว่ามันจะต้องหมดไป ปัจจุบันเป็นยุคของการแข่งขันทางการค้า อย่างเสรี แต้มต่อหมดไปแล้ว จะอาศัยพึ่งรัฐให้ช่วยเหลือด้วยวิธี การเดิมๆ เช่น การตั้งกำแพงภาษี ก็คงเป็นไปได้ยาก ดังนั้นเราต้อง เตรียมตัวรับกับความเปลี่ยนแปลงในโครงสร้าง โดยต้องทำให้ ตนเองเข้มแข็ง สถาบันฯ เป็นของคนในวงการสิ่งทอและเครื่อง นุ่งห่ม ดังนั้นคนในวงการก็ควรจะอาศัยสถาบันฯ ทำให้ตนเองเข้ม แข็ง มีความสามารถมากขึ้น

การจะสร้างความเข้มแข็งนั้นทำอย่างไร ประการแรกคือต้อง ทำงานร่วมกัน ประสานกัน เน้นคุณภาพ เวลา ประสิทธิภาพ ทำให้ ต้นทุนลดลง คุณภาพดีขึ้น ซึ่งวิธีการก็ทำได้หลากหลายไม่ว่าจะเป็น การบริหารจัดการซัพพลายเชน การสร้างเครือข่ายผู้ประกอบการ หรือคลัสเตอร์ฯลฯ คนไทยจะทำงานร่วมกันผมเห็นเป็นเรื่องยาก เราถนัดในด้านต่างคนต่างทำ แต่สิ่งเหล่านี้มีความจำเป็นมากขึ้น ทุกวัน

ประการที่สอง ซึ่งเป็นสิ่งที่สำคัญมากอีกอย่างก็คือต้องสร้าง ความเก่งให้เกิดขึ้น เพื่อจะหนีจากการเป็นผู้รับจ้าง เช่น สร้าง เอกลักษณ์ของตนเอง ออกแบบ สร้างตราสินค้า สร้างสรรค์คุณค่า ของผลิตภัณฑ์ เปลี่ยนบทบาทจากผู้รับจ้างมาเป็นผู้มีส่วนร่วมใน การพัฒนาผลิตภัณฑ์

ผมคิดว่าทั้งสองสิ่งนี้จะเป็นเสาหลักช่วยให้เราสามารถพา กิจการของเราฝ่าฟันอุปสรรคต่างๆ จนพบกับความสำเร็จในที่สุด ผมเน้นว่า สถาบันฯ เป็นของพวกเราทุกคน ทุกคนต้องช่วยกันอุ้มชู ให้อยู่รอด และใช้ประโยชน์จากสถาบันฯอย่างคุ้มค่า