สิ่งทอและเครื่องแต่งกายของประเทศจีน : อุปสรรคทางการแข่งขันหรือโอกาสในการลงทุน

อุตสาหกรรมสิ่งทอและเครื่องแต่งกายของประเทศจีนมีอัตราการเติบโตอย่างรวดเร็วในระยะ 20 ปีที่ผ่านมา จึงเป็นสาเหตุให้ประเทศจีนกลายเป็นผู้ส่งออกที่ใหญ่ที่สุดของโลกในอุตสาหกรรมนี้ ความสำเร็จนี้ได้เกิดจากการที่รัฐบาลจีนได้ประกาศให้มีการปรับแผนนโยบายเศรษฐกิจหลังจากที่มีการเปิดประเทศ ประกอบกับการที่มีต้นทุนด้านแรงงานต่ำ ซึ่งเศรษฐกิจการค้าของจีนในปัจจุบันขึ้นอยู่กับปัจจัยตลาดมากขึ้นรวมทั้งการประกอบธุรกิจก็มีรูปแบบของการเป็นเจ้าของกิจการที่มีความหลากหลายมากขึ้นกว่าเดิม การลงทุนจากต่างประเทศเข้ามามีบทบาทที่สำคัญในการพัฒนาระบบเศรษฐกิจ ระบบอุตสาหกรรมของจีนมีประสิทธิภาพในการผลิตและการทำกำไรเนื่องจากการที่รัฐบาลจีนได้มีแผนการปรับโครงสร้างและสร้างความเข้มแข็งซึ่งเกิดขึ้น 6 ปีหลังจากที่เกิดความสูญเสียในอุตสาหกรรมนี้ ระหว่างปี 2540-2542 รัฐบาลจีนได้ประกาศให้มีการปรับเปลี่ยนเครื่องปั่นด้ายฝ้ายกว่า 10 ล้านแกนและการลดจำนวนแรงงานกว่า 1.2 ล้านคน

การพัฒนาอุตสาหกรรมในอนาคตขึ้นอยู่กับสถานการณ์เศรษฐกิจในประเทศและเงื่อนไขการค้าระหว่างประเทศ การที่ประเทศจีนเข้าร่วมเป็นสมาชิกองค์การการค้าโลก (WTO) ได้สร้างโอกาสต่อการเติบโตด้านการส่งออก ผลที่ได้ทันทีจากการร่วมเป็นสมาชิกก็คือการจีนได้โควต้าส่งออกไปยังตลาดในประเทศสหรัฐอเมริกาและประเทศในกลุ่มสหภาพยุโรป ซึ่งข้อตกลงด้านโควต้านี้จะลดลงจนกระทั้งสิ้นสุดลงในปี 2547 ภายใต้เงื่อนไขข้อตกลงการค้าสิ่งทอและเครื่องนุ่งห่ม (ATC) อย่างไรก็ตามทุกประเทศที่เป็นสมาชิกของ WTO ก็จะได้รับประโยชน์จากการยกเลิกโควต้าด้วย ซึ่งก็หมายความถึงการที่ประเทศจีนจะต้องเผชิญหน้ากับการแข่งขันที่รุนแรงในตลาดระหว่างประเทศด้วย นอกจากนี้ประเทศจีนก็มีพันธะสัญญาว่าจะต้องลดอุปสรรคการทางค้าของประเทศของตน ซึ่งเหตุนี้จะทำให้เกิดการแข่งขันอย่างรุนแรงในตลาดภายในประเทศของจีนด้วย

กนกวรรณ พีรประสิทธิพงศ์ แปลและเรียบเรียงจากหนังสือ Textile Outlook International ประจำเดือน กันยายน-ตุลาคม 2002