|
แนวโน้มการค้าและการผลิตของสินค้าสิ่งทอและเครื่องแต่งกายในตลาดโลก
|
| ผลผลิตของสินค้าสิ่งทอจากสหรัฐอเมริกาลดลง 2.6% ในช่วงระหว่างเดือนมกราคม-สิงหาคม 2545 ในขณะที่ผลผลิตของสินค้าเครื่องแต่งกายลดลง 7.4% และการส่งออกของสหรัฐฯลดลง แม้ว่าค่าเงินสกุลดอลล่าร์จะอ่อนค่าลงแต่ความต้องการสินค้าจากตลาดในประเทศลดลงเช่นโดยผลกระทบต่อราคาเครื่องนุ่งห่มในประเทศให้ลดลงมาโดยตลอดในรอบ 4 ปีที่ผ่านมา การนำเข้าของสหรัฐฯยังคงผันผวน โดยเฉพาะการนำเข้าจากประเทศจีนเนื่องมาจากการจัดสรรโควต้าเพื่อการเปิดการค้าเสรี นอกจากนี้ความความผันผวนของความต้องการและการแข่งขันจากประเทศจีนส่งผลกระทบต่อการส่งออกจากประเทศเม็กซิโกด้วย สำหรับอุตสาหกรรมของประเทศอาร์เจนตินาได้รับผลกระทบด้วยแม้ว่าค่าเงินสกุลเปโซจะลดลง นอกจากนี้วิกฤตการณ์ในประเทศอาร์เจตินายังส่งผลกระทบต่ออุตสาหกรรมในประเทศบราซิล ยอดขายเพื่อการส่งออกของโคลัมเบียเพิ่มขึ้นในตลาดแอนเดียนแต่การส่งออกไปสหรัฐฯและสหภาพยุโรปกลับลดลง |
| ตลาดในกลุ่มสหภาพยุโรป ผลผลิตสินค้าสิ่งทอลดลงจากปี 2544 ถึงแม้ว่าจะมีการเกินดุลในดุลการค้าระหว่างประเทศก็ตาม สินค้าในกลุ่มเครื่องนุ่งห่มที่หยุดชะงักอยู่ก็เพิ่มขึ้นจากการที่ผู้ส่งออกได้รับส่วนแบ่งเพิ่มขึ้นใน รัสเซีย, โรมาเนียและฮ่องกง การนำเข้าจากยุโรปตะวันออกยังคงผันผวนในระยะยาวเนื่องจากการขยายตัวของประเทศในกลุ่มสหภาพยุโรป แม้ว่าประเทศสมาชิกในกลุ่มสหภาพยุโรปกำลังเป็นสาเหตุให้เกิดข้อสงสัยในกลุ่มบริษัทของยุโรปตะวันออก นั้นคือการสิ้นสุดของการกำหนดโควต้าในปี 2548 การเกินดุลการค้าในส่วนภูมิภาคกำลังหดตัวเนื่องจากผู้ผลิตจากอาเซียนได้เข้ามาแย่งตลาดซึ่งส่งผลให้หลายโครงการที่ได้วางไว้ถูกโยกย้ายไปสู่ภูมิภาคนี้แทน อย่างไรก็ตาม การส่งเสริมการส่งออกของแอฟริกาใต้ที่ถูกนำเสนอโดย weaker rand and the African Growth and Opportunity Act (AGOA) การค้ากำลังเติบโตขึ้นโดยแรงผลักของสมาชิกSouthern African development Community (SADC) นอกจากนี้ข้อตกลงทางการค้าก็ส่งผลให้การนำเข้าเพิ่มขึ้นด้วยเช่นกัน |
| ในตลาดเอเซีย อุตสาหกรรมของประเทศญี่ปุ่นกำลังหดตัวแม้ว่าจะมีการนำเข้าจะเริ่มคงที่แล้วก็ตาม การส่งออกของจีนได้รับแรงสนับสนุนจากการเข้าร่วมเป็นสมาชิกขององค์การการค้าโลก (WTO) และมีอัตราการเจริญเติบโตของผลผลิตในระดับสูง แต่ราคาเฉลี่ยของสินค้าในกลุ่มสิ่งทอกลับลดลง สำหรับฮ่องกง เกาหลีใต้และไต้หวัน ความต้องการสินค้าส่งออกและความต้องการบริโภคภายในประเทศยังคงซบเซาและผู้ประกอบการกำลังย้ายฐานการผลิตไปยังประเทศที่มีต้นทุนการผลิตต่ำกว่า หลายประเทศในกลุ่มอาเซียนกำลังตกอยู่ในภาวะตลาดซบเซาเนื่องจากตลาดสินค้าส่งออกต้องแข่งขันกับสินค้าจากประเทศจีน แต่สำหรับประเทศเวียดนามการส่งออกไปยังประเทศสหรัฐฯกลับถีบตัวสูงขึ้นมากถึง 1,073% ในปี 2545 หลังจากที่ได้มีการสัญญาการค้าระหว่างกัน การส่งออกในประเทศอินเดียลดลดในปีช่วงปี 2544-2545 แต่ก็มีแนวโน้มว่าจะเพิ่มขึ้นในสินค้าสิ่งทอ สำหรับประเทศปากีสถานได้รับผลดีจากการที่ได้ทำข้อตกลงทางการค้ากับประเทศต่างๆซึ่งทำให้สามารถครอบครองตลาดที่กำลังซบเซาได้ ส่วนประเทศศรีลังกาและประเทศบังคลาเทศได้รับผลกระทบจากการซบเซาของประเทศคู่ค้าหลักและการแข่งขันอย่างรุนแรงจากข้อกำหนดด้านโควต้าของคู่แข่งและการเปิดเสรีทางการค้า |
|
กนกวรรณ พีรประสิทธิพงศ์ แปลและเรียบเรียงจากหนังสือ Textile Outlook International ประจำเดือน กันยายน-ตุลาคม 2002 |