สิ่งทอในเวียดนาม
โดย
นายสมเกียรติ สรณพานิชกุล
ผู้อำนวยการ
สำนักงานส่งเสริมการค้าในต่างประเทศ
ณ กรุงฮานอย
1.
บทนำการผลิตและการค้าเวียดนาม
ส่วนการผลิตด้านอุตสาหกรรมเพิ่มขึ้น
13.8% โดยแยกเป็นของรัฐ 17.5% เอกชน 21.2% และผู้ลงทุนจากต่างประเทศ 12% ในช่วง 3 เดือนแรกของปี 2545 มีผู้ลงทุนจากต่างประเทศ จำนวน
101 โครงการ คิดเป็นทุนทั้งหมด 215 ล้านเหรียญสหรัฐ ลดลง 30%
เทียบกับช่วงเดียวกันของปีที่แล้ว
1.2 การค้ารวม
1.3 การส่งออกรวม
1.3 การส่งออกรวม
1.4 การนำเข้ารวม
1.4 การนำเข้ารวม
2.
การผลิตของอุตสาหกรรมเสื้อผ้าและสิ่งทอ
เวียดนามมีการขยายตัวด้านการผลิตอุตสาหกรรมเสื้อผ้าและสิ่งทอ เพิ่มขึ้น 10%
ต่อปี เทียบเป็นความสำคัญ ทางเศรษฐกิจของเวียดนามคิดเป็น 31% ของมูลค่าการผลิตเพื่อการส่งออก
ซึ่งเป็นรองจากน้ำมันดิบ
อุตสาหกรรมเสื้อผ้าและสิ่งทอ ขณะนี้มีลูกจ้างทั้งสิ้นประมาณ 1.6 ล้านคน
คิดเป็น 24% ของผู้ใช้แรงงานในอุตสาหกรรมการผลิตทั้งหมด
3.
การส่งออกเสื้อผ้าและสิ่งทอ
4. การนำเข้าเสื้อผ้าและสิ่งทอ
เวียดนาม
มีการนำเข้าเสื้อผ้าและสิ่งทอ จากประเทศที่สำคัญ เช่น ไต้หวัน ญี่ปุ่น เกาหลีใต้
และจีน เป็นต้น ในช่วง 3 เดือนแรกของปี 2545 มีการนำเข้าแยกเป็นรายการคือ เสื้อผ้า
นำเข้าคิดเป็น 56.20% ผ้าผืน 26.47% เส้นใยสังเคราะห์ 12.60% และ ฝ้าย 4.73%
ของการนำเข้าสินค้าเสื้อผ้าและสิ่งทอทั้งหมด
5. การลงทุนจากต่างประเทศ
ตั้งแต่ปี
พ.ศ. 2531 จนถึงสิ้นปี 2544 เวียดนามมีนักลงทุนจากต่างประเทศ
ที่เข้ามาลงทุนในอุตสาหกรรมเสื้อผ้าและสิ่งทอ จำนวน 237 โครงการ
กับทุนจดทะเบียนทั้งสิ้น 2 พันล้านเหรียญสหรัฐ คิดเป็น 39.6%
ของทุนจดทะเบียนทั้งหมด
จำนวนโครงการทั้งหมดของผู้ลงทุนจากต่างประเทศ แยกเป็นโครงการสิ่งทอ จำนวน
81 โครงการทุนจดทะเบียน 1.68 พันล้านเหรียญสหรัฐ โครงการเสื้อผ้า 144
โครงการทุนจดทะเบียน 708 ล้านเหรียญสหรัฐ และ การผลิตวัตถุดิบ จำนวน 12
โครงการกับทุนจดทะเบียน 34 ล้านเหรียญสหรัฐ แยกเป็นการลงทุนในเขตภาคใต้คิดเป็น 88%
ภาคกลาง 2.30% และภาคเหนือ 9.70% ของผู้ลงทุนจากต่างประเทศ
- ต่อ -
5. การลงทุนจากต่างประเทศ
5. การลงทุนจากต่างประเทศ
6. กลยุทธ์และเป้าหมาย
เวียดนามมีการวางเป้าหมายของอุตสาหกรรมเสื้อผ้าและสิ่งทอ ในช่วงปี 2544
-2553 ในการส่งออกให้ปริมาณที่เพิ่มขึ้น โดยมีจุดมุ่งหมาย เพื่อการขยายการผลิต
ความเหมาะสมในปริมาณและคุณภาพ การออกแบบและการเปลี่ยนแปลง ราคา จนถึงปี 2553
โดยมีเป้าหมายให้ทัดเทียมมาตราฐานของ ฮ่องกง และไทย
มีการสนับสนุนเพื่อส่งเสริมการขยายตัวทางเศรษฐกิจ จากขณะนี้ถึงปี 2548
ในอุตสาหกรรมเสื้อผ้าและสิ่งทอ ให้มีอัตราการขยายตัว 13% -14% ต่อปี ระหว่างปี 2544 - 2553 ตามโครงการของรัฐบาลที่
161/QD ลงวันที่ 4 กันยายน 2541 โดยแผนงานทั่วไปของอุตสาหกรรมดังกล่าวนี้ถึงปี
2553 ให้มีการส่งเสริมผู้ลงทุนจากต่างประเทศ ในโครงการผลิตภัณฑ์สิ่งทอ
7. การกำหนดทิศทางในการพัฒนาการลงทุน
อุตสาหกรรมเสื้อผ้าและสิ่งทอของเวียดนามมีการพัฒนาด้านเครื่องจักรกลและเทคโนโลยี่ต่างๆ
ทั้งนี้เพื่อการแข่งขันที่เพิ่มขึ้นในระดับของตลาดต่างประเทศ
จึงมีการกำหนดทิศทางในการพัฒนาด้านการผลิตและการตลาดของผู้ประกอบการ กล่าวคือ
- จุดมุ่งหมายในการพัฒนาอุตสาหกรรมสิ่งทอ
จากปี 2544 - 2548 และกำหนดสถานการณ์ ในปี 2553 มีการกำหนดของกลุ่มโรงงานสิ่งทอ
ให้มีคุณภาพสูงของวัตถุดิบ ปัจจัยคือการพัฒนาการปลูกฝ้าย
โรงงานผลิตเส้นใยสังเคราะห์ให้ได้เกิน 30,000 ตันต่อปี
มีการเพิ่มจำนวนโรงงานสิ่งทออีก 10 แห่ง ประกอบด้วย โรงงานผลิตเส้นใยสังเคราะห์
โรงงานผลิตผ้าผืนสำหรับเสื้อเชิร์ต โรงงานย้อมสีและโรงงานกำจัดน้ำเสีย
และการพัฒนาด้านเครื่องจักรกลในการผลิตเสื้อผ้าและสิ่งทอ
- ต่อ -
-
การพัฒนาพื้นที่พิเศษ ในการผลิตวัตถุดิบสำหรับอุตสาหกรรมสิ่งทอ
เพื่อให้เกิดความมั่นคงของพื้นฐานวัตถุดิบ การจัดระเบียบการพัฒนาของอุตสาหกรรมเคมี
มีการส่งเสริมการทำวัตถุดิบในครอบครัวให้เพิ่มขึ้น
- การปรับปรุงพื้นฐาน
ภายในประเทศของผู้ประกอบการเสื้อผ้า มีการสนับสนุนแผนงานการปฏิบัติงานในการลงทุน
เพื่อให้เกิดความชำนาญ การวินิจฉัยของเป้าหมายผลิตภัณฑ์
ส่วนของตลาดและของผลิตภัณฑ์ เป็นการยกระดับการแข่งขัน การผลิต ราคา ตลาด
และคุณภาพ
- ต่อ -
-
การให้สิทธิพิเศษในการอบรมของผู้เชี่ยวชาญในการออกแบบแฟชั่นและรูปแบบของการตลาด
โดยมีการสนับสนุนและรับประกันลูกจ้างและความมั่นคงของรายได้
เพื่อการส่งเสริมให้มีประสบการณ์เพิ่มขึ้น ของช่างเทคนิคและแรงงานของอุตสาหกรรม
ในการลงทุนของผู้ลงทุนจากต่างประเทศ
- เวียดนามมีการสนับสนุนเพิ่มเติม โดยร่วมกันจัดสรรโควต้าส่งออกสิ่งทอและเครื่องนุ่งห่ม
ของกลุ่มสหภาพยุโรปไปยังบริษัทต่างๆประมาณ 80% ในแต่ละปี และสำหรับโควต้าที่เหลือ
20% จัดสรรให้กับบริษัทที่สามารถลงนามสัญญาส่งออกกับสหภาพยุโรป
โดยใช้วัตถุดิบที่ผลิตภายในประเทศและสามารถส่งออกโดยไม่ต้องใช้โควต้าในปริมาณที่มากได้
8. ศักยภาพทางการตลาด
เวียดนามมีการตลาดที่ดี โดยได้รับการสนับสนุนจากตลาดในยุโรปและสหรัฐ
หลังจากที่เวียดนามมีการลงนามการค้ากับสหรัฐ
ส่วนหนึ่งเป็นการส่งออกจากภาครัฐซึ่งเป็นของ VINATEX ( The Vietnam National
Textile and Garment Corporation) ซึ่งมีกลุ่มโรงงานในเครือจำนวน 60 แห่ง
ครอบคลุมการผลิตในอุตสาหกรรมเสื้อผ้าและสิ่งทอ และมีศักยภาพในการผลิต เช่น
การผลิตฝ้ายและเส้นด้าย 75,000 ตันต่อปี เส้นใยสังเคราะห์ 3,000 ตันต่อปี
ประเภทสิ่งทอผ้าผืน 140 ล้านตารางเมตรต่อปี ผลิตภัณฑ์ประเภท ทอถัก 25 ล้านชิ้นต่อปี
เสื้อผ้า 54 ล้านตัวต่อปี และผ้าเช็ดตัว 140 ล้านผืนต่อปี
- ต่อ -
ตลาดการส่งออกขณะนี้
มีการร่วมมือกับต่างประเทศกว่า 250 บริษัท ใน 60 ประเทศทั่วโลก ทั้งญี่ปุ่น สหรัฐ
สหภาพยุโรป เอเชีย อเมริกาใต้ ฯลฯ สินค้าหลักในการส่งออกเช่น สิ่งทอทุกประเภท
เสื้อเชิร์ต เสื้อผ้า กางเกง แจ๊คเก็ต เสื้อกีฬา เสื้อผ้าเด็ก กางเกงยีน เสื้อยืด
ผ้าเช็ดตัว ประเภทถักทอ เช่น ถุงเท้า พรม ถุงมือ ผ้าม่าน เป็นต้น
9. ปัญหาและอุปสรรค
- ขณะนี้ในเวียดนามมีผู้ประกอบการด้านอุตสาหกรรมเสื้อผ้าและสิ่งทอ
ทั้งในประเทศและจากต่างประเทศกว่า 1,000 ราย
แต่อัตราเฉลี่ยการผลิตด้านคุณภาพยังถือว่าด้อยอยู่ ถึงแม้ว่ามีการปรับปรุงก็ตามทีแต่เป็นจำนวนที่น้อย เมื่อเทียบกับสินค้าของไทย
- การขาดแคลนวัตถุดิบด้านสิ่งทอ
ที่มีปริมาณไม่เพียงพอกับความต้องการของโรงงานอุตสาหกรรมสิ่งทอที่มีจำนวนเพิ่มขึ้นมาก
จึงต้องนำเข้าจากต่างประเทศเป็นจำนวนมาก ดังนั้นจึงทำให้เวียดนามขาดดุลการค้า
-
การแข่งขันด้านการตลาดที่รุนแรงทั้งในประเทศและต่างประเทศ
ที่ต้องแข่งขันกับสินค้าที่มีราคาถูกจากจีนที่ไหลทะลักเข้าในประเทศเป็นจำนวนมาก