สรุปภาวะธุรกิจโดยรวม

• ผลประกอบการโดยรวมครึ่งปีนี้จากการสำรวจความคิดเห็นของกรรมการสาขาอาชีพ มีความเห็นว่า วิสาหกิจทั่วไปอยู่ในเกณฑ์ดีขึ้นกว่าครึ่งปีก่อนเล็กน้อย เริ่มมีการปรับตัวขึ้นช้าๆ ในด้านปริมาณการผลิต
• วัตถุดิบนำเข้ามีราคาสูงขึ้นกว่า 20 % ทำให้ต้นทุนการผลิตสูงขึ้น
• ต้นทุนการผลิตโดยเฉพาะน้ำมันมีต้นทุนที่สูงมาก
• การค้าปลีกมีอัตราเติบโตสูงขึ้น แต่ยังขาดสภาพคล่อง และการแข่งขันรุนแรงขึ้น กำไรจากการประกอบการต่ำลง
• การท่องเที่ยวเติบโตสูงขึ้น แต่การแข่งขันจากประเทศอื่นก็สูงขึ้น แหล่งท่องเที่ยวเสื่อมโทรมลง
• ธุรกิจก่อสร้างยังไม่ฟื้นตัว ปัจจัยความเชื่อมั่นโดยทั่วไปยังไม่ดีขึ้นในด้านกำไรจากการประกอบการ อำนาจซื้อของภาคประชาชน และการลงทุนโดยรวมยังไม่ดีขึ้น
• การส่งออกขยายตัวดีขึ้น ตลาดส่งออกขยายมากขึ้น แต่การขายภายในประเทศยังไม่กระเตื้องเท่าที่ควร
• สินค้าเกษตร เช่นข้าวมีราคาตกต่ำอย่างต่อเนื่อง เนื่องจากมีผลผลิตเกินความต้องการ
• ราคาน้ำมัน และไฟฟ้า กระทบภาคอุตสาหกรรม การประมง และขนส่ง
• ขาดแคลนแรงงานอย่างมาก ในสาขาประมง
• ความสามารถในการจ่ายหนี้ของลูกค้าต่ำลง ในภาคธุรกิจการเงิน
• อัตราดอกเบี้ยที่ต่ำลง ทำให้ผลประกอบการของวิสาหกิจพออยู่รอด
  

• นโยบายที่มีผลทางบวก
  * การลดภาษีมูลค่าเพิ่ม การลดดอกเบี้ย ส่งเสริม/กระตุ้นการใช้จ่ายภาคครัวเรือน
  * ค่าธรรมเนียมพิเศษของศุลกากรทำให้สินค้าที่มาทุ่มตลาดลดลง
  * การลดค่าธรรมเนียมโอนที่ดิน การถือครองที่ดิน โดยคนไทยที่สมรสต่างชาติ
  * เงินบาทที่อ่อนค่าลง ทำให้การส่งออกดีขึ้น
  * การส่งเสริม SMEs ทำให้สาขาธุรกิจการเงิน และการลงทุน มีธุรกิจดีขึ้น
  * การผ่อนคลายภาษีป้าย ส่งผลดีต่อการค้าปลีก
  * การลดภาษีนำเข้า มีส่วนช่วยธุรกิจอัญมณี ให้กระเตื้องขึ้น
  * นโยบายอัตราดอกเบี้ยต่ำ ทำให้ต้นทุนประกอบการไม่เพิ่มขึ้นมาก
  * การส่งออกได้รับความสะดวกมากขึ้น และการนำระบบ EDI ของกรมศุลกากร มาใช้ทำให้เกิดความสะดวก และรวดเร็วยิ่งขึ้น
  * ไม่มีนโยบายของรัฐที่เป็นบวก ในภาคเกษตรกรรม พ.ต.ท.ทักษิณ กล่าวอีกว่า ถ้าพรรคชาติไทยตอบตกลงเข้าร่วมรัฐบาล ก็จะได้โควต้า รัฐมนตรี 4 ที่นั่ง แต่ยังไม่มีการตกลง ว่าจะดูกระทรวงไหน และนายบรรหาร คงไม่รับตำแหน่งรัฐมนตรี ส่วนตำแหน่งรองประธานสภาฯนั้น พรรคชาติไทย กับพรรคความหวังใหม่ เอาไปคนละ 1 ตำแหน่ง ส่วนเรื่องที่พรรคชาติไทยอาจจะนำเอาส.ส.ระบบเขตมาเป็นรัฐมนตรีนั้นคงไม่เกิดขึ้นเพราะนายบรรหารคงทราบถึงเจตนารมณ์ของการปฏิรูปการเมืองเป็นอย่างดี

• นโยบายที่มีผลกระทบ
  * การเก็บภาษีอากรของรัฐที่ต่ำกว่าเป้าหมาย ทำให้หน่วยงานภาครัฐเร่งรัดเก็บภาษี เน้นเก็บเพิ่มจากฐานภาษีเดิม โดยการเรียกตรวจสอบภาษีย้อนหลัง ทำให้มีผลกระทบแก่ผู้เสียภาษี
  * ควรเน้นมาตรการขยายฐานการจัดเก็บภาษี และพิจารณาให้การนิรโทษกรรมทางภาษีมูลค่าเพิ่ม เพื่อเปิดโอกาสให้มีผู้ประกอบการนอกระบบหันกลับมาเสียภาษีให้ถูกต้อง
  * กฎระเบียบในการปล่อยกู้ที่เข้มงวดขึ้น ทำให้ลูกหนี้กลายเป็นหนี้ด้อยคุณภาพมากขึ้น
  * ภาคเอกชนไม่สามารถคาดการณ์ได้ว่า นโยบายแทรกแซงราคาพืชผลเกษตรของรัฐจะอยู่ที่ระดับราคาใด ทำให้ต้องชะลอการซื้อหรือขายลงชั่วขณะ
  * มาตรการกระตุ้นเศรษฐกิจ เช่น งบมิยาซาวา เป็นการใช้งบประมาณที่มีผลไม่เป็นไปตามที่คาดหวัง
  

• ปัญหาอุปสรรค และข้อเสนอแนะ - สาขาเกษตร
  ปัญหา ข้อเสนอแนะ
  * ผลกระทบต่อราคาในการเปิดเสรีการค้า
  * เปิดเสรีในการค้าผลผลิตทางการเกษตรเฉพาะที่แข่งขันได้ ชลอการเปิดการนำเข้าสินค้าเกษตรเท่าที่จะทำได้
  * เร่งรัดการปรับโครงสร้างสินค้าเกษตร ลดการปลูก และปรับเปลี่ยนพืชที่ไม่สามารถแข่งขันได้ สู่พืชที่มีโอกาสแข่งขันได้ในอนาคต
  * ผลิตภาพการผลิต ยังต่ำและมีต้นทุนสูงกว่าประเทศคู่แข่งและการเน่าเสียหลังการเก็บเกี่ยว
  * เพิ่มการสนับสนุนวิจัยและพัฒนามาตรฐานคุณภาพ สินค้าเกษตร การเก็บรักษาพืชผลทางการเกษตร
  * ปรับปรุงสายพันธุ์ และส่งเสริมเมล็ดพันธุ์ที่มีผลผลิตสูงขึ้น
  * จัดให้มีการวางแผนร่วมกัน ในการกำหนดนโยบายระยะยาวด้านราคา การตลาด การส่งเสริม สินค้าเกษตร การทำ Zoning การลดต้นทุนการผลิต การเพิ่มมูลค่า และการแปรรูปสินค้าเกษตรให้มีการใช้ระบบชลประทาน อย่างเต็มประสิทธิภาพ

• ปัญหา ข้อเสนอแนะ
  * ความสามารถในการแข่งขันกับต่างประเทศ
  * ร่วมกันกำหนดนโยบาย เร่งรัด และพัฒนาความสามารถในการแข่งขันให้ทัดเทียมกับธุรกิจจากต่างประเทศ
  * ความมั่นคง ของสถาบันการเงินภายในประเทศ
  * จัดตั้งธนาคารสหกรณ์เพื่อเสริมสร้างความเข้มแข็งให้กับองค์กรชนบท
  * การฟื้นฟูสินเชื่อเพื่อการค้า ระหว่างธนาคารพาณิชย์ และบริษัทเงินทุนกับธุรกิจต่างๆ

• ปัญหา ข้อเสนอแนะ
  * การเสริมสร้างความเข้มแข็งของ SMEs ในโครงการต่างๆ ยังมีความก้าวหน้าไม่มากเท่าที่ควร
  * เร่งรัดโครงการช่วยเหลือสร้างเสริมศักยภาพของ SMEs ให้เกิดผลในทางปฏิบัติ
  * สถาบันการเงินที่ยังคงเข้มงวดกับการให้สินเชื่อ
  * ผ่อนปรนกฎระเบียบการให้สินเชื่อของสถาบันการเงินของรัฐให้ SMEs สามารถกู้ยืมได้เพิ่มขึ้นและสะดวกรวดเร็ว

• ปัญหา ข้อเสนอแนะ
  * ธุรกิจการค้าชายแดนยังไม่มีนโยบายส่งเสริมที่เป็นรูปธรรม
  * รัฐบาลควรมีการกำหนดนโยบายที่สนับสนุนธุรกิจการค้าชายแดน อย่างจริงจัง
  * การคมนาคมขนส่งเลียบชายแดนยังไม่เอื้ออำนวย
  * เร่งพัฒนาเส้นทางคมนาคมขนส่งที่มีศักยภาพทางด้านการค้าชายแดน
  * พิธีการตรวจสอบการนำเข้า/ส่งออกยังไม่เป็นระบบเดียวกัน
  * การอำนวยความสะดวกในการตรวจสอบจากหน่วยงานต่างๆ ควรมีมาตรฐานเดียวกัน
  * การค้าสะดุดไม่ราบรื่น เพราะปัญหาการปักปันแนวเขตแดนที่ไม่ชัดเจน
  * ขอให้คณะกรรมการปักปันเขตแดนไทย-ลาว ไทย-พม่า ไทย-กัมพูชา ไทย-มาเลเซีย เร่งดำเนินการปักปันเขตแดน
  

• ปัญหา ข้อเสนอแนะ
  * มีผู้ประกอบการและอุปกรณ์ขนส่งมากกว่าความต้องการของตลาด
  * ปรับเปลี่ยนมาตรฐานการขนส่ง กฎหมาย และขั้นตอนให้เหมาะสม
  * ต้นทุนประกอบการสูงขึ้น โดยเฉพาะราคาน้ำมัน
  * รัฐให้การช่วยเหลือในการวางแผนการขนส่ง เพื่อรองรับผลผลิตเกษตรที่ออกเป็นฤดูกาล
  * หามาตรการระยะสั้นเพื่อบรรเทาผลกระทบจากราคาน้ำมันที่สูงขึ้นต่อผู้ประกอบการขนส่ง เช่น มีคูปองน้ำมัน
  * มาตรการระยะยาว รัฐ/เอกชน ต้องร่วมกันกำหนดนโยบายเรื่องการขนส่ง ที่สามารถปรับปรุงประสิทธิภาพของธุรกิจ
  

• ปัญหา ข้อเสนอแนะ
  * ค่าเงินบาทที่ผันผวนมีผลกระทบต่อราคาส่งออก
  * ดำเนินการต่อเนื่องในการปรับโครงสร้างภาษีนำเข้า เพื่อให้เกิดความเป็นธรรมในการแข่งขัน
  * ผู้นำเข้ามีธุรกิจถดถอยลงเพราะมีการแข่งขันสูง
  * เร่งคืนภาษีมูลค่าเพิ่มให้กับผู้ประกอบการ
  * ผู้ประกอบการขาดเงินทุนหมุนเวียน
  * ปรับปรุงเงื่อนไขในการใช้และขยายวงเงิน Packing Credit
  * ให้ธนาคารผ่อนปรนเงื่อนไข NPL เพื่อปล่อยกู้เพิ่ม
  

• ปัญหา ข้อเสนอแนะ
  * การแข่งขันรุนแรงจากการค้าปลีกขนาดใหญ่
  * ปรับปรุงกฎหมาย และระเบียบ BOI ในเรื่องการประกอบการ และการส่งเสริมการค้าปลีกขนาดใหญ่ (HYPER-MARKET)
  * จัดอบรมทักษะแก่ผู้ประกอบการค้าปลีกรายย่อย

• ปัญหา ข้อเสนอแนะ
  * การใช้จ่ายงบประมาณการก่อสร้าง ยังไม่นำไปสู่การสร้างงานเท่าที่ควร
  * เร่งรัดการจ่ายเงินงบประมาณด้านก่อสร้างเพื่อให้มีการกระจายรายได้ สู่การบริโภคด้านครัวเรือน
  * ขาดแคลนเงินทุนหมุนเวียนในธุรกิจก่อสร้าง
  * สถาบันการเงินเข้มงวดต่อการปล่อยสินเชื่อให้แก่ผู้ประกอบการ

• ปัญหา ข้อเสนอแนะ
  * ประเทศคู่แข่งมุ่งสร้างคุณค่า และแรงจูงใจให้นักท่องเที่ยวสนใจมากกว่าไทย
  * ปรับปรุงนโยบายส่งเสริมการท่องเที่ยวให้ชัดเจน และเร่งรัดการนำไปสู่การปฏิบัติ
  * ส่งเสริมให้มีการจัดการประชุมใหญ่ ในภูมิภาคต่างๆ เพื่อเป็นการกระจายงาน และรายได้
  * ช่วยลดต้นทุนผู้ประกอบการสนับสนุนการท่องเที่ยว เช่นโรงแรม ในการลดค่าใช้จ่ายสาธารณูปโภค และทบทวนการเก็บค่าธรรมเนียมผู้เข้าพักของ อบจ.
  * สร้างถนน/ทางรถไฟ เชื่อมโยงไปยังประเทศข้างเคียง
  * แหล่งท่องเที่ยวเสื่อมโทรม ขาดการพัฒนา และให้บริการที่ประทับใจ
  * ร่วมมือกับภาคเอกชน แก้ปัญหาแหล่งท่องเที่ยวเสื่อมโทรม
  * ความปลอดภัยของนักท่องเที่ยว
  * รณรงค์ให้เห็นความสำคัญของการท่องเที่ยวและดูและความปลอดภัย ให้นักท่องเที่ยวมากขึ้น
  

• ปัญหา ข้อเสนอแนะ
  * การปรับโครงสร้างหนี้ยังมีความคืบหน้าไม่เท่าที่ควร
  * มาตรการส่งเสริมธุรกิจให้ฟื้นตัวต่อเนื่องโดยสร้างความเชื่อมั่น เช่นการผ่อนปรนการให้สินเชื่อ แก่ผู้เช่าซื้อ
  * ปรับโครงสร้างกฎหมายเพื่อพัฒนาธุรกิจ เช่น กม. ประเมินค่าทรัพย์สิน กม.เอสโครว์, กม.ตัวแทนนายหน้าอสังหาริมทรัพย์ กม.อาคารชุด เป็นต้น

• ปัญหา ข้อเสนอแนะ
  * ขาดเงินทุนหมุนเวียน
  * คงอัตราดอกเบี้ยต่ำ และสถาบันการเงิน ปล่อยสินเชื่อแก่ผู้ประกอบการ
  * เร่งเบิกจ่ายเงินภาครัฐเพื่อกระตุ้นเศรษฐกิจภูมิภาค
  * ต้นทุนวัตถุดิบ และขนส่ง สูงขึ้น
  * เร่งการคืนภาษี และปรับโครงสร้างภาษีให้เป็นธรรม
  * ลดต้นทุนค่าสาธารณูปโภค และขนส่ง
  * การกีดกันทางการค้ายังมีอยู่อย่างต่อเนื่อง
  * ดำเนินงานเรื่อง Anti-dumping และการกีดกันทางการค้าอื่นๆ

ปัญหาอุปสรรค และข้อเสนอแนะ-สาขาประมง และอุตสาหกรรมต่อเนื่อง

• ปัญหา ข้อเสนอแนะ
  * การกีดกันทางการค้า
  * กำหนดระยะเวลาอนุรักษ์สัตว์น้ำทะเล และสร้างแนวปะการังเทียม และทำระบบมาตรฐานสิ่งแวดล้อม
  * ขาดแคลนพื้นที่เพาะเลี้ยง และการแย่งชิงทรัพยากรประมง
  * กำหนดนโยบายประมงแห่งชาติ เพื่อแก้ปัญหาการแย่งชิงทรัพยากร และควรสำรองแหล่งทำประมงอื่นๆ เพิ่ม และขยายขนาดเรือปลาทูน่า
  * ต้นทุนการผลิตสูงกว่าประเทศคู่แข่ง โดยเฉพาะราคาน้ำมัน และค่าไฟฟ้า
  * มีมาตรการขายน้ำมันราคาถูกให้กับชาวประมงขนาดเล็ก
  * ปรับลดราคาอาหารกุ้ง และเพิ่มพ่อพันธุ์-แม่พันธุ์
  * ตั้งนิคมการเลี้ยงกุ้งที่เป็นมาตรฐาน
  * รักษาคุณภาพอุตสาหกรรมอาหาร
  * ขาดสภาพคล่องในการประกอบการ

• ปัญหา ข้อเสนอแนะ
  * วัตถุดิบน้อยลง
  * ชี้นำในการหาแหล่งวัตถุดิบใหม่ๆ ในต่างประเทศ
  * ค่าจ้างแรงงานสูงขึ้น
  * ขยายฐานการผลิตไปยังส่วนภูมิภาค
  * ผู้ประกอบการส่วนใหญ่เป็น SMEs ขาดทักษะการบริหารงาน
  * สนับสนุนด้านเทคโนโลยี และพัฒนาทักษะบุคลากร
  * มีการกีดกันทางการค้าสูง และมีคู่แข่งมาก
  * เปิดตลาดการค้าใหม่ และประชาสัมพันธ์ภาพลักษณ์ของสินค้าไทย
  
  เศรษฐกิจใหม่-วิสาหกิจ
  เศรษฐกิจเดิม เศรษฐกิจใหม่ การผลิต
  ผลิตจำนวนมาก รูปแบบ สไตล์ คงที่ไม่เปลี่ยนบ่อย เพื่อให้ต้นทุนการผลิตต่ำ และสามารถขายสินค้าได้ในราคาถูก ปริมาณ/รูปแบบ ผลิตยืดหยุ่นได้ตามความต้องการของตลาดแต่ราคายังแข่งขันได้ การเติบโตของธุรกิจ อาศัยแรงงานราคาถูก ทุนประกอบการที่มีต้นทุนต่ำ ขึ้นอยู่กับความสามารถในเชิงประดิษฐ์ นวัตกรรม และความรู้ในการผลิต/บริหาร/การตลาด
  
  อาศัยทรัพย์สินของบริษัทที่มีตัวตน ทรัพย์สินทางปัญหาจับต้องไม่ได้ แหล่งความได้เปรียบในการแข่งขัน มีราคาถูกจากการที่มีต้นทุนการผลิตที่ต่ำ ผลิตเป็นจำนวนมาก และมีแรงงานราคาถูก มีราคาคุณภาพดี จากนวัตกรรมในการผลิต บริหาร คุณภาพของผลิตภัณฑ์บริการ และออกสินค้าแบบใหม่ได้เร็วกว่าและต้นทุนที่แข่งขันได้ ความสัมพันธ์กับธุรกิจอื่นๆ ทำธุรกิจแบบเอกเทศ มักทำธุรกิจเฉพาะกลุ่ม หรืออยู่ในกลุ่มของตัวเอง ต้องแสวงหาพันธมิตรทางธุรกิจ เพื่อช่วยลดจุดอ่อนและเสริมสร้างความสามารถในการตอบสนองต่อตลาด
  
  เศรษฐกิจใหม่-บุคลากร
  เศรษฐกิจเดิม เศรษฐกิจใหม่ นโยบายแรงงาน
  เน้นการมีงานทำ ไม่ว่างงาน เน้นค่าตอบแทนสูง การมีงานทำขึ้นอยู่กับโอกาส และความอยู่รอดขององค์กร ทักษะ มีความชำนาญเฉพาะด้าน มีความชำนาญกว้างๆ และทำงานได้หลายประเภท ความรู้ในการทำงาน ได้จากสถาบันการศึกษา หรือการฝึกอบรมเฉพาะกิจ ต้องมีการเรียนรู้/ฝึกอบรมอย่างต่อเนื่องตลอดอายุการทำงาน ความสัมพันธ์กับแรงงาน มักมีจุดยืนที่ตรงข้ามกัน พึ่งพาซึ่งกันและกันระหว่างนายจ้างและลูกจ้าง
  
  เศรษฐกิจใหม่-รัฐบาล
  เศรษฐกิจเดิม เศรษฐกิจใหม่ ความสัมพันธ์กับเอกชน ทำตามที่รัฐต้องการ รัฐส่งเสริม และชี้นำภาคเอกชน ประกอบธุรกิจที่มีผลให้เศรษฐกิจเติบโต กฎระเบียบของรัฐ เพื่อควบคุม และกำกับดูแล เป็นเครื่องกระตุ้นเศรษฐกิจ และมีความคล่องตัว ปรับเปลี่ยนตามสถานการณ์ นโยบายเศรษฐกิจ มุ่งแก้ภาวะวิกฤติ มุ่งสร้างงานควบคุมเงินเฟ้อ ควบคุมวัฎจักรธุรกิจ มุ่งส่งเสริมความรู้ทักษะ ข้อมูล และเทคโนโลยี สนับสนุนการปรับตัวสู่เศรษฐกิจที่ทำธุรกรรม ผ่านระบบดิจิตอล ซึ่งต้องปรับปรุงระบบการศึกษา/ฝึกอบรม และใฝ่นวัตกรรมของคนในสังคม เพื่อชักนำการเติบโตของเศรษฐกิจ การลงทุนของรัฐ โครงการใหญ่ๆ เช่น โรงไฟฟ้า/โรงงานใหญ่ๆ โดยหวังว่าจะมีผลทางเศรษฐกิจสูงขึ้น รัฐลงทุนในระบบการศึกษา ฝึกอบรมวิทยาศาสตร์ และเทคโนโลยี R&D และโครงการวิจัยพัฒนาที่สำคัญ นโยบายการค้าเสรี ปกป้องอุตสาหกรรม และการค้าที่แข่งขันไม่ได้ เปิดให้มีการแข่งขันในส่วนที่จะทำให้เกิดนวัตกรรม และส่งเสริมเทคโนโลยีสารสนเทศ เพื่อให้มีเครือข่ายและกลไกในการทำธุรกิจสู่เศรษฐกิจใหม่ ระบบราชการ เป็นระบบที่มีขั้นตอนที่ต้องใช้เวลานานระเบียบพิธีการค่อนข้างมากและซ้ำซ้อน มีหลายหน่วยงานที่ทำงานอย่างเดียวกัน ปรับโครงสร้างให้เป็นระบบบริหารที่ติดต่อสื่อสารสั่งการผ่านระบบเครือข่ายดิจิตอลที่ตอบสนองได้รวดเร็วและปรับเปลี่ยนได้คล่องตัว
  
  ปัญหาหลักในสังคมไทย ภายหลังภาวะวิกฤติ
  ปัญหาหลักในสังคมไทย
  * สังคมไทยมีความสับสน มีความแตกแยกในเชิงความคิด และแนวปฏิบัติในการแก้ปัญหาและพัฒนาบ้านเมือง สังคมยังขาดวิสัยทัศน์ร่วมของผู้นำทางปัญญาในทุกระดับที่ชี้นำการเปลี่ยนแปลงสู่เศรษฐกิจใหม่ที่ผันผวนอย่างรวดเร็ว สังคมมีความกังวลกับขบวนการซึ่งผู้มีบทบาทใช้ในการแก้ปัญหา ความไม่ชัดเจนในการปรับตัวแบบก้าวกระโดด เพื่อให้ทันต่อเศรษฐกิจใหม่
  * การเปลี่ยนแปลงสู่เศรษฐกิจใหม่ เป็นไปอย่างรวดเร็วมาก ประชากรส่วนใหญ่ ขาดการยอมรับการเปลี่ยนแปลง ขาดความพร้อมที่จะเข้าสู่เศรษฐกิจใหม่ ความไม่พร้อมในระบบการศึกษา การฝึกอบรม เพิ่มทักษะที่จำเป็นในการใช้และแสวงหาข้อมูลเพื่อการแข่งขัน และพัฒนาตนเองอย่างต่อเนื่อง รวมทั้งความไม่พอเพียงในการใช้ และการพัฒนาเทคโนโลยี
  * การบริหารจัดการ เพื่อให้เกิดประสิทธิภาพ/ผลิตภาพ ในภาครัฐ และเอกชน ยังไม่เข้มแข็ง ไม่เป็นเอกภาพ การคิดแก้ปัญหายังไม่เป็นแบบองค์รวม และเป็นระบบ ยังไม่พร้อมในการใช้เทคโนโลยีการบริหาร โดยเฉพาะด้านสารสนเทศในการจัดการ และเข้าสู่การบริหารเศรษฐกิจที่พึ่งพาข้อมูล และกลไกด้านสารสนเทศ
  * ประชาคมยังมีความเปราะบาง และให้ความสำคัญต่อผลประโยชน์ของส่วนรวมไม่พอเพียง ผู้มีบทบาทในสังคมยังมองข้ามการมีวินัย จริยธรรม และความโปร่งใสของระบบการปกครองและการเมือง สังคมยังมีองค์กรกลางที่เข้มแข็งไม่พอเพียงในการตรวจสอบและถ่วงดุล
  * ความได้เปรียบการแข่งขันของไทยในเวทีการค้าโลก ได้ถดถอยไปและอ่อนแอลงเพราะภาวะวิกฤติ และวิสาหกิจส่วนใหญ่ยังก้าวไม่ทันต่อกติกาการแข่งขัน ภายใต้เศรษฐกิจใหม่ และโครงสร้างอุตสาหกรรมที่สำคัญๆ ยังไม่รวมตัวเป็นกลุ่ม (Cluster)
  * การว่างงาน ความยากจน และการกระจายรายได้ยังเป็นปัญหาของสังคมอย่างต่อเนื่อง และทวีความสำคัญขึ้น ซึ่งอาจนำไปสู่ความไม่สงบในสังคมได้
  * แผนพัฒนาวางกรอบไว้อย่างกว้าง มุ่งในโครงการใหญ่ หรือในระดับมหภาค หาเป้าหมายที่ชัดเจนได้ยาก และมิได้ระบุหน่วยงานที่เป็นผู้รับผิดชอบ การจัดสรรงบประมาณในระดับหน่วยงานจึงไม่สอดคล้องกับเจตนารมย์ของแผนพัฒนา การนำไปสู่การปฏิบัติ การติดตามผล การเฝ้าระวัง และการปรับแผนให้สอดคล้องกับสถานการณ์ ที่เปลี่ยนแปลงไปอย่างรวดเร็ว นั้นยังไม่มีความชัดเจน
  * ระบบสนับสนุนการบริหารเศรษฐกิจ และสังคม เช่น กฎหมาย ระบบการเงิน การคลัง ระบบสารสนเทศ ยังไม่ได้รับการปรับปรุงให้ทันท่วงทีต่อการเปลี่ยนแปลงของการแข่งขันการค้าระหว่างประเทศ และระบบเศรษฐกิจใหม่
  * ความคืบหน้าของการปฏิรูประบบราชการ ยังไม่ถึงระดับที่จะเปลี่ยนทัศนคติ และค่านิยมของการคิด และทำงานร่วมกันระหว่างรัฐ/เอกชน/ประชาคม อย่างมีประสิทธิภาพ การกระจายอำนาจสู่ท้องถิ่น ประชาคมยังมีความไม่พอเพียงในการเตรียมความพร้อม ที่จะบริหารประชาคมของตนเอง โดยลดบทบาทและการชี้นำของรัฐบาลที่ไม่สอดคล้องกับสภาพของประชาคม
  
  วิสัยทัศน์ความเปลี่ยนแปลงที่คาดหวัง
  การเปลี่ยนแปลงที่คาดหวัง สังคมไทยมีความเข้มแข็งขึ้น มีคุณภาพ มีภูมิปัญญา มีวินัย มีจิตสำนึก และทัศนคติที่คำนึงถึงส่วนรวม
  * สังคมมีภาวะผู้นำในทุกระดับ ที่มีภูมิปัญญามีจิตสำนึกต่อส่วนรวม ประชาชนมีคุณภาพ คุณธรรมและใฝ่เรียนรู้
  * เป็นสังคมที่มีการช่วยเหลือ เกื้อกูลและช่วยเหลือผู้ด้อยโอกาส
  * มีบริการพื้นฐานทางสังคมอย่างทั่วถึง มีความเป็นธรรม และมีความปลอดภัยต่อชีวิต และทรัพย์สินดีขึ้น
  * มีกระบวนการเรียนรู้อย่างต่อเนื่อง เพื่อยกระดับทักษะและความรู้ของประชากรให้ทันต่อการเปลี่ยนแปลงในเศรษฐกิจใหม่ สังคมไทยมีความเข้มแข็งขึ้น มีคุณภาพ มีภูมิปัญญา มีวินัย มีจิตสำนึก และทัศนคติที่คำนึงถึงส่วนรวม
  * มีความเสมอภาคในการเข้าถึงข้อมูล ข่าวสารและวิทยาการใหม่ๆ
  * กระบวนการยุติธรรม ที่เป็นที่พึ่งของประชาชนมีกระบวนการแก้ปัญญาสังคม ที่เป็นระบบ โปร่งใส และมีองค์กรกลาง และกลไก ให้ประชาชนมีบทบาท และตรวจสอบได้ มีระบบการปกครอง และการเมืองที่โปร่งใส มีคนดีเข้ามามีส่วนร่วมหน่วยงานรัฐตอบสนองประชาคมได้รวดเร็ว และลดการแสวงหาผลประโยชน์ส่วนตน
  * มีระบบการปกครอง ระบบการเมือง ที่โปร่งใส มีเสถียรภาพ มีประสิทธิภาพ
  * มีจุดหมาย และทำงานร่วมกัน ระหว่างหน่วยงานของรัฐ ธุรกิจเอกชน และประชาคม ในการฟื้นฟูเศรษฐกิจ และสังคมของชาติ และศักยภาพในการแข่งขัน
  * เปิดโอกาสให้คนดีมีความสามารถมีความรับผิดชอบ และมีจริยธรรมเข้าบริหารงานเพื่อส่วนรวมของประเทศ หน่วยราชการมีขนาดกระทัดรัด ไม่ซ้ำซ้อน ปรับเปลี่ยนทัศนคติในการทำงานเพื่อตอบสนองต่อประชาคมได้รวดเร็ว และมีประสิทธิภาพ
  * การแสวงหาผลประโยชน์เพื่อส่วนตน ลดลงอย่างเห็นได้ชัดเจน มีการคิด และทำเพื่อผลประโยชน์ของส่วนรวมมากขึ้น ประชาชนส่วนใหญ่มีคุณภาพชีวิต มีความเป็นอยู่ มีรายได้ และมีโอกาสที่ใกล้เคียงกัน
  * ประชาชนในแต่ละภูมิภาคในท้องถิ่นต่างๆ มีโอกาสทางสังคม และทางเศรษฐกิจและการเลืองทางดำเนินชีวิตได้เท่าเทียมกับประชาชนเมือง
  * ประชาชนมีบทบาทมีส่วนร่วมในการบริหารท้องถิ่นของตน ให้มีประสิทธิภาพ สอดคล้องกับวัฒนธรรมของท้องถิ่น
  * มีการกระจายงาน กระจายรายได้ และกระจายงบประมาณไปสู่ภูมิภาค ช่องว่างระหว่างรายได้ลดลง
  * อัตราการว่างงานลดลง และรัฐมีระบบสวัสดิการรองรับผู้ว่างงาน และผู้ด้อยโอกาสทางสังคม ประเทศไทยมีเศรษฐกิจที่แข็งแรงและมีเสถียรภาพ
  * เศรษฐกิจได้รับการพัฒนาให้เติบโตอย่างมีเสถียรภาพ แทนการเติบโตอย่างร้อนแรง
  * มีภูมิคุ้มกันจากแรงกระทบ และการโจมตีจากภายนอกประเทศ โดยมีการพึ่งพาตนเองให้ได้ระดับที่สมควร
  * ธุรกิจขนาดกลางและย่อม มีศักยภาพเป็นกลไกในการสร้างความเข้มแข็งทางเศรษฐกิจ
  * อุตสาหกรรมการผลิต การค้า บริการ และการเกษตร มีโครงสร้างที่ปรับปรุงให้มีความพร้อมที่จะแข่งขันในเศรษฐกิจใหม่ รัฐ/เอกชน และประชาคมร่วมแรงร่วมใจกันฟื้นฟูศักยภาพในการแข่งขันในเวทีการค้าโลกให้ไทยเข้าสู่การเติบโตอย่างยั่งยืนในยุคเศรษฐกิจใหม่
  * สังคมไทยปรับตัวแบบก้าวกระโดด ข้ามปัญหาที่ไม่จำเป็นต้องแก้ไขเพื่อให้ทันต่อการเปลี่ยนแปลงในเศรษฐกิจใหม่
  * มีความพร้อมและความได้เปรียบในการแข่งขันจากลำดับที่ 43 มาเป็นลำดับที่ 15 ถึง 25 จากกลุ่ม 47 ประเทศ
  * รัฐและเอกชนร่วมมือกันปรับปรุงโครงสร้างพื้นฐาน และความสามารถในการหาตลาด และการสร้างโอกาสในการฟื้นฟูธุรกิจ รัฐ/เอกชน และประชาคม ร่วมแรงร่วมใจกันฟื้นฟูศักยภาพในการแข่งขันในเวทีการค้าโลก ให้ไทยเข้าสู่การเติบโตอย่างยั่งยืนในยุคเศรษฐกิจใหม่
  * รัฐลงทุนในระบบการศึกษา การฝึกอบรม การพัฒนา เพื่อเตรียมประชากรให้มีศักยภาพในเศรษฐกิจใหม่ สามารถใช้เครื่องมือสมัยใหม่ที่เป็นดิจิตอลในการประกอบการ การดำรงชีวิตและการแสวงหาข้อมูลวิทยาการใหม่ๆ
  * ไทยเป็นแกนนำในภูมิภาค โดยเป็นกลุ่ม Cluster ของอุตสาหกรรม และบริการที่ไทยมีความสามารถทำได้ดี และได้เปรียบในการแข่งขัน
  
  * แนวทางปฏิบัติที่ทำให้ความคาดหวังเป็นจริง สังคมร่วมกันสนับสนุนคนดี มีจริยธรรม เป็นผู้นำทางปัญญาในทุกระดับ และมีกลไกถ่ายทอดความคิดสร้างสรรค์วิสัยทัศน์และพฤติบัญญัติของทุกอาชีพ เพื่อนำไปสู่การปฏิบัติ
  * มีขบวนการ และกลไก ที่เอื้อให้คนมีจริยธรรมและคุณภาพ มีโอกาสเป็นผู้นำทางปัญญา ถ่ายทอดความคิดสร้างสรร และแบบอย่างที่ดี การแก้ปัญหาโดยข้อเท็จจริง และความเป็นเหตุเป็นผล
  * รัฐสนับสนุนให้มีเวที ให้ผู้นำทางปัญญาทุกระดับได้มีโอกาสแลกเปลี่ยนความคิด และสร้างวิสัยทัศน์ร่วมในการแก้ปัญหาสังคมและการพัฒนาประเทศไปสู่ความยั่งยืน
  * มีการจัดทำพฤติบัญญัติ Code of Coduct และธรรมาภิบาลของทุกกลุ่มอาชีพ เพื่อผลักดันไปสู่การยอมรับ และนำไปประพฤติ ปฏิบัติ ส่งเสริมจัดตั้งองค์กรกลาง เข้ามามีบทบาทในการตรวจสอบ ถ่วงดุล เกื้อหนุนคนดี มีจริยธรรม และคุณภาพ
  * มีองค์กรกลางที่กรรมการผ่านกระบวนการสรรหาที่เหมาะสม เข้ามามีบทบาทในการตรวจสอบถ่วงดุล เกื้อหนุนคนดี หลั่นกรองเพื่อไม่ได้คนที่จริยธรรมและคุณภาพไม่ถึงระดับเข้ามามีบทบาทในหน้าที่ทางสังคม ร่วมสร้างสมาชิกของสังคมในอนาคตที่มีคุณภาพ โดยการถ่ายทอดแนวความคิดในการปรับปรุงคุณภาพสังคมเข้าสู่ระบบการศึกษาของเยาวชนให้เป็นคนมีวินัย ใฝ่เรียนรู้และมีคุณธรรม
  * ถ่ายทอดแนวธรรมาภิบาลเข้าสู่ระบบการศึกษาในการปรับปรุงคุณภาพสังคม ให้กับประชากรรุ่นเยาว์เรียนรู้ และเริ่มมีบทบาทในการเป็นสมาชิกของสังคมที่มีคุณภาพ คุณธรรม มีวินัยและใฝ่เรียนรู้ สร้างความโปร่งใสในสังคม โดยให้ประชาคมมีโอกาสรับฟังความจริง ร่วมให้ข้อคิดเห็น และมีบทบาทร่วมในการตัดสินใจ
  * มีการนำเสนอข้อมูล การวิเคราะห์สถานการณ์ของเหตุการณ์ หรือ ปัญหาสำคัญๆ ให้ประชาชนมีโอกาส รับฟังความจริง ร่วมให้ข้อคิดเห็นในสถานการณ์สำคัญๆ หรือพฤติกรรมต่างๆ ที่มีผลกระทบต่อสังคม โดยผ่านกลไก เช่นการประชาพิจารณ์ การประชุม การแถลงข่าวผ่านการสื่อสารมวลชน สร้างวิสัยทัศน์ร่วมระหว่างรัฐ เอกชน ประชาคม โดยใช้การรณรงค์ และการจัดสรรงบประมาณเป็นกลไกผลักดันให้นำวิสัยทัศน์ไปสู่การปฏิบัติ
  * ร่วมกันรณรงค์สร้างทัศนคติในประชาคมให้ตระหนักถึงหน้าที่ ที่ต้องช่วยรัฐในการแก้ไขปัญหาและร่วมกันพัฒนาสังคม โดยไม่ผลักภาระให้เป็นหน้าที่ของรัฐแต่ฝ่ายเดียว ช่วยกันสร้างความเข้มแข็งให้กับองค์กรสาธารณะ ที่สามารถแบ่งรับภาระกิจบางส่วนจากรัฐได้
  * เพื่อให้แนวคิด นโยบาย และการปฏิบัติในการตอบสนองต่อประชาคมสอดคล้องไปในทิศทางเดียวกัน ต้องมีแรงกระตุ้นและสนับสนุนให้มีการกำหนดวิสัยทัศน์และวางแผนร่วมระหว่างรัฐและเอกชน โดยมีความต่อเนื่อง และมีการประเมินผลงานร่วมกัน สร้างวิสัยทัศน์ร่วมระหว่างรัฐ เอกชน ประชาคม โดยการใช้การรณรงค์ และการจัดสรรงบประมาณ เป็นกลไกผลักดันให้นำวิสัยทัศน์ไปสู่การปฏิบัติ
  * มีมาตรการผลักดัน และสนับสนุน ให้กระแสความคิดในวิสัยทัศน์ร่วมนำไปสู่การปฏิบัติการได้ คือการปฏิรูประบบการจัดสรรงบประมาณของกระทรวง และองค์กรท้องถิ่นให้สอดคล้องกับวิสัยทัศน์ร่วมที่สังคมยอมรับ เร่งรัดการปฏิรูประบบราชการเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพ ลดขนาดกำลังคนถ่ายโอนงานสู่ภาคเอกชน และปรับทัศนคติในการทำงานโดยมุ่งให้บริการประชาคม
  * เร่งรัดการปฏิรูประบบราชการ ลดการทำงานซ้ำซ้อน ลดขั้นตอนการทำงานที่ไม่จำเป็น ปรับปรุงเงินเดือน ค่าตอบแทนข้าราชการให้ดีขึ้น และถ่ายโอนงานบางส่วนที่เหมาะสม ให้องค์กรสาธารณะ NGO และภาคเอกชน โดยลดบทบาทจากผู้ปฏิบัติเป็นผู้สนับสนุน และชี้นำ เร่งรัดการปฏิรูประบบราชการเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพ ลดขนาดกำลังคนถ่ายโอนงานสู่ภาคเอกชน และปรับทัศนคติในการทำงานโดยมุ่งให้บริการประชาคม
  * มีมาตรการจูงใจให้ข้าราชการและองค์กรสาธารณะปรับเปลี่ยนทัศนคติมาสู่การมีความตั้งใจและยินดีให้บริการ แก่สาธารณะ และมีการแลกเปลี่ยนยืมตัวบุคลากรระดับสูงระหว่างรัฐและเอกชน และมีกระบวนการสรรหาตัวบุคคลที่มีความมุ่งมั่นในการทำงานและให้บริการสร้างแรงผลักดันในการเปลี่ยนแปลงในหน่วยงานหลักที่สำคัญๆ มีกลไกในการตรวจสอบ ถ่วงดุล สร้างความโปร่งใส วัดผลการทำงานของระบบการปกครอง ระบบการเมือง และเสนอผลตรวจสอบต่อประชาคม
  * ประชาคมมีกลไกตรวจสอบระบบการปกครอง ระบบการเมือง มีการถ่วงดุล และมีผลของการตรวจสอบที่สังคมสามารถรับรู้ได้โดยผ่านองค์กรตรวจสอบอิสระ ทำหน้าที่ตรวจสอบ ประเมินผลงาน มีความโปร่งใสในด้านการใช้งบประมาณ การจัดซื้อจัดจ้าง หรือขบวนการเลือกตั้ง และนำเสนอผลตรวจสอบต่อสาธารณะ มีการกระจาย และสร้างงานในภูมิภาค ปรับปรุงระบบการเดินทาง การขนส่ง สาธารณูปโภค การศึกษา และกลไกบริการทางสังคมอื่นๆ เพื่อสร้างความน่าอยู่ในภูมิภาค
  * จัดให้มีการทำงานร่วมของหน่วยงานหลักเพื่อให้เกิดการกระจายงาน หรือกระจายบางส่วนของอุตสาหกรรมที่เหมาะสม และการลงทุน สู่ภูมิภาค โดยให้สอดคล้องกับศักยภาพ ของแต่ละท้องถิ่น และมีส่วนร่วมจากประชาคม NGO รวมทั้งการให้แรงจูงใจ ความสะดวก ในการย้าย/ลงทุนในหน่วยผลิต เช่นมาตรการทางภาษี หรือการช่วยเหลือด้านสาธารณูปโภค มีการกระจาย และสร้างงานในภูมิภาค ปรับปรุงระบบการเดินทาง การขนส่ง สาธารณูปโภค การศึกษา และกลไกบริการทางสังคมอื่นๆ เพื่อสร้างความน่าอยู่ในภูมิภาค
  * เร่งรัดพัฒนาระบบขนส่งมวลชน/ขนส่งสินค้าเชื่อมโยงระบบการขนส่งแต่ละประเภทเข้าหากัน เพื่อความต่อเนื่องในบริการ รวมทั้งเชื่องโยงกับประเทศเพื่อนบ้าน
  * จัดสรรงบประมาณให้กับท้องถิ่น โดยประชาคมและ NGO มีส่วนร่วมในการยกระดับโครงสร้างพื้นฐานสาธารณูปโภค การศึกษา ระบบสาธารณสุข และแหล่งพักผ่อน เพื่อยกระดับคุณภาพชีวิตในภูมิภาค ยกระดับรายได้ และคุณภาพชีวิตของประชากรในภูมิภาค
  * ปรับปรุงประสิทธิภาพ คุณภาพ ในภาคเกษตรครัวเรือน โดยเน้นสายพันธุ์และปรับปรุงการใช้ระบบชลประทานให้มีศักยภาพเพิ่มขึ้น เพื่อเพิ่มรายได้ เกษตรกร
  * ปรับปรุงกลไกองค์กรธุรกิจชุมชน เช่นสหกรณ์ให้สามารถจัดการธุรกิจท้องถิ่นได้
  * เร่งรัดการเสริมสร้างความเข้าใจของประชาคมในระบบการบริหารส่วนท้องถิ่น สนับสนุนด้านการฝึกอบรม การรณรงค์สร้างจิตสำนึกในการมีส่วนร่วม มีการตรวจสอบโดยประชาคม ส่งเสริมการค้าชายแดนให้เป็นระบบมากขึ้น
  * รัฐ เอกชน ร่วมกันทำแผนงานและนโยบายทึ่ชัดเจนในการส่งเสริมการค้าชายแดนกับประเทศเพื่อนบ้าน และพัฒนาสู่แกนนำด้านการค้า การผลิต และการบริการในอนุภาค GMS แผนพัฒนาเศรษฐกิจควรกำหนดสำดับความสำคัญขององค์ประกอบหลักของระบบเศรษฐกิจ และมีหน่วยงานหลักเป็นผู้รับผิดชอบที่จะผลักดันให้เกิดขึ้น
  * กำหนดเป้าหมายและลำดับความสำคัญขององค์ประกอบในระบบเศรษฐกิจ โดยเฉพาะองค์ประกอบที่ไทยมีความสามารถในการแข่งขันและจะทำให้เศรษฐกิจฟื้นตัว เช่นการใช้กำลังการผลิตเพื่อการส่งอก รายได้จากการท่องเที่ยว หรือการใช้จ่ายเพื่อบริโภคของภาคครัวเรือน แผนพัฒนาเศรษฐกิจควรกำหนดลำดับความสำคัญขององค์ประกอบหลักของระบบเศรษฐกิจ และมีหน่วยงานหลักเป็นผู้รับผิดชอบที่จะผลักดันให้เกิดขึ้น
  * มอบหมายให้หน่วยงานหลักภาครัฐ เอกชน มีบทบาทดำเนินการให้บรรลุเป้าหมายโดยมีความรับผิดชอบ การตรวจสอบ และการตอบแทน และร่วมกันแก้ไขข้อจำกัด อุปสรรคในการเติบโต และปรับแผนงาน แผนเงิน ของกระทรวงให้สอดคล้องกับแผนพัฒนาเศรษฐกิจ โดยเน้นการจัดสรรทรัพยากร และงบประมาณตามลำดับความสำคัญขององค์ประกอบนั้นๆ ปรับบทบาทของรัฐให้เป็นกลไกกระตุ้นความเติบโตทางเศรษฐกิจ การลงทุน ปลดเปลื้องปัญหา อุปสรรค และสร้างโอกาสใหม่ๆ ให้กับประเทศ
  * ปรับปรุงกฎระเบียบทางด้านการผลิต การค้าบริการและการเงิน ที่ล้าสมัย ไม่ทันต่อการแข่งขันในเศรษฐกิจใหม่
  * รัฐลงทุนในการปฏิรูประบบการศึกษา การพัฒนา และการถ่ายทอดเทคโนโลยี และการวิจัยพัฒนา ปรับปรุง ระบบสาธารณูปโภคด้านการสื่อสาร คมนาคม ให้พร้อมกับการเข้าสู่ระบบเศรษฐกิจเชิงดิจิตอลที่มีการสื่อข้อมูล ความรู้ที่รวดเร็ว และกว้างขวาง เสริมสร้างศักยภาพของ SMEs ให้เข้มแข็งในการฟื้นฟูธุรกิจและเศรษฐกิจ
  * มีมาตรการเสริมสร้าง SME ให้เข้มแข็งในด้านการบริหารจัดการ การใช้ และพัฒนาเทคโนโลยี มีการบริหารการเงิน การลงทุนที่ดีขึ้น
  * รัฐและเอกชนที่มีศักยภาพร่วมกันสร้างเครือข่ายเชื่อมโยง SME กับวิสาหกิจที่มีขนาดใหญ่ และเข้มแข็ง เพื่อช่วย SME ให้มีการสั่งซื้อ การผลิต การช่วยเหลือด้านการเงิน การถ่ายทอด และบริหารเทคโนโลยีต่างๆ ที่จำเป็น เร่งพัฒนาให้โดยไทยแกนนำธุรกิจ/อุตสาหกรรม (Cluster) ที่ไทยมีความเข้มแข็ง ในภูมิภาค
  * รัฐ และเอกชน ร่วมกันศึกษา และกำหนดธุรกิจบริการ หรือการผลิต ที่ไทยมีความได้เปรียบในการแข่งขัน เช่น การท่องเที่ยว การแปรรูปอาหาร เพื่อสร้างให้เกิดเป็นกลุ่มธุรกิจ หรือ อุตสาหกรรมขึ้น (Cluster)
  * พัฒนาโอกาสใหม่ เพื่อสร้างความเติบโตทางเศรษฐกิจโดยการค้าระหว่างประเทศในภูมิภาคมาทดแทนหรือเสริมเศรษฐกิจที่ต้องพึ่งพาการส่งออกสู่ตลาดดั้งเดิม ที่มีการกีดกันทางการค้าและการแข่งขันที่สูงขึ้น สร้างการร่วมแรงร่วมใจในวาระแห่งชาติ ระหว่างรัฐ เอกชน และประชาคม และคนกลุ่มต่างๆ ในสังคม ให้เข้าใจโอกาส และทิศทางการปรับเปลี่ยนในอนาคต โดยใช้นโยบายเศรษฐกิจพอเพียงไปสู่การสร้างความได้เปรียบในตลาดโลก
  * ทำการรณรงค์ร่วมกัน เพื่อสร้างวิสัยทัศน์ การเสียสละเพื่อประโยชน์ส่วนรวม และความมุ่งมั่นที่จะร่วมกันพาชาติให้ข้ามพ้นปัญหา เข้าสู่โอกาสใหม่
  * สร้างกระบวนการทำงานร่วมกัน วางแผนงานร่วมกัน ที่สามารถนำไปปฏิบัติได้ เตรียมความพร้อมในการปรับตัวให้ทันต่อการแข่งขันในตลาดโลก
  * มีหน่วยงานร่วมรัฐ-เอกชน ทำหน้าที่เป็น Think Tank ทำการศึกษาวิเคราะห์ ข้อได้เปรียบในการแข่งขัน และภัยคุกคามประเทศ ถ้าไม่แก้ไขความเสียเปรียบ
  * วางวิสัยทัศน์ร่วมในการกำหนดนโยบายปรับปรุงศักยภาพในการแข่งขัน โดยเน้นการสร้างโอกาสใหม่ให้ประเทศมากกว่าการแก้ปัญหาแต่อย่างเดียว
  * มีการกำกับและบริหารนโยบายร่วมกันระหว่างรัฐ/เอกชน ประชาคม อย่างต่อเนื่องเพื่อนำไปสู่การปฏิบัติที่บรรลุเป้าหมาย ปรับปรุงกฎระเบียบพิธีการ กฎหมาย การสื่อสารคมนาคม ให้เป็นระบบสากล และเอื้ออำนวยต่อการแข่งขัน
  * ร่วมกันปรับปรุงกฎหมาย ระเบียบ พิธีการที่เป็นอุปสรรคต่อความได้เปรียบในการแข่งขันของประเทศ ให้เข้ากับระบบสากลได้
  * การเปิดเสรี ต้องมีการศึกษาผลได้ผลเสีย และมีการเปิดเสรีเป็นขั้นตอน เพื่อคุ้มครองประโยชน์และโอกาสของชาติ และมีเวลาสร้างภูมิคุ้มกันที่พอเพียง เน้นความสำคัญในการยกระดับองค์ความรู้ให้กับประชากรในทุกระดับ เพื่อพัฒนาผู้นำทางปัญญาและบุคลากรที่มีความรู้ ความสามารถ และความเป็นผู้นำ
  * ปรับปรุงแผนแม่บทการศึกษา การฝึกอบรม และระบบการเรียนรู้อย่างต่อเนื่อง ตลอดชีพ ปรับปรุงคุณภาพของสื่อการเรียนการสอน ต่อเนื่อง
  * มีการวัดผลระบบการศึกษา โดยมีมาตรการและองค์ความรู้เทียบเท่าประเทศพัฒนา โดยเน้นความสามารถในการปฏิบัติงาน การพิเคราะห์ ตัดสินใจ
  * เปิดโอกาสให้ผู้ด้อยโอกาสมีทางได้รับการศึกษาฝึกอบรม เพื่อสร้างทักษะ เน้นการยกระดับการบริหารจัดการ ผลิตภาพของประเทศ การใช้การพัฒนาเทคโนโลยี และการวิจัยพัฒนา
  * จัดให้มีแรงจูงใจ เป้าหมาย คำมั่นในการที่จะร่วมใจกันยกระดับ ผลิตภาพ ความสามารถในการจัดการและการใช้เทคโนโลยี
  * เร่งรัดการพัฒนาการนำเทคโนโลยีสารสนเทศมาประยุกต์ใช้ในการบริหารจัดการ การค้าระหว่างประเทศ การบริการ และการผลิต เพื่อเป็นเครื่องมือในการแข่งขัน และเพิ่มผลิตภาพ
  * มีหน่วยงานร่วมภาครัฐ/เอกชน ที่ได้รับมอบหมายให้ติดตามวัดผล และเสนอทางแก้ไขปรับเปลี่ยนมาตรการให้สอดคล้องกับสถานการณ์

ที่มา : น.ส.พ.ผู้จัดการ ฉบับวันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2544