ทิศทางการตลาดของเส้นใย,
สิ่งทอและเครื่องนุ่งห่มในประเทศอินเดีย
จำนวนประชากรขนาดใหญ่ประมาณ
1.03 พันล้านคน
มีความเป็นไปได้ที่จะสร้างตลาดสิ่งทอและเครื่องนุ่งห่มของประเทศอินเดีย
ให้ขยายตัวและสามารถดึงดูดใจผู้ประกอบการชาวต่างชาติมากขึ้น
อย่างไรก็ตาม
ผู้ส่งออกสินค้าไปยังอินเดีย
ได้เผชิญกับปัญหาอุปสรรคการเก็บภาษีนำเข้า
ระเบียบการขออนุญาตและการต่อต้านนำเข้า
เช่นเดียวกับการแข่งขันที่รุนแรงจากผู้ผลิตในประเทศที่ได้รับผลประโยชน์จากต้นทุนด้านแรงงานที่ต่ำ,
วัตถุดิบราคาถูกและการสนับสนุนจากรัฐบาล
ยิ่งไปกว่านั้น
ฐบาลยังกำหนดมาตรการการเก็บภาษีที่มีหลายระดับสำหรับการประกอบธุรกิจในอินเดีย
ในอัตราที่สูงและเพื่อเป็นการปกป้องอุตสาหกรรมภายในประเทศ
รวมถึงราคานำเข้ายังคงมีระดับที่สูงและการเก็บภาษีตามมาตรการตอบโต้การอุดหนุน
อย่างไรก็ตาม
การเก็บภาษีของเส้นใยประดิษฐ์ได้ลดลง
เนื่องจากไม่สามารถรักษาระดับความมั่งคั่งได้
ผลผลิตของอินเดียสำหรับผ้าผืนที่ไม่ใช่ฝ้าย
100% เพิ่มขึ้นเกือบจะ
12%
ต่อปี
ในช่วงเวลา 9
ปี จนถึงปี 1999/2000
แต่ผ้าฝ้ายเพิ่มขึ้นเพียง
2.3% ต่อปีเท่านั้น
การจำกัดด้านการนำเข้าได้ผ่อนคลายลงบ้างและการลดฐานของมาตรการด้านภาษี
แต่การเปิดตลาดระดับกลางของอินเดียยังคงมีทิศทางที่ขยายตัวตามข้อสัญญากับผู้ค้าชาวต่างชาติ
ส่งผลให้การเปิดตลาดของอินเดียยังคงต้องใช้เวลาในการปรับตัว
เนื่องจากระบบมาตรการด้านภาษียังคงมีความยุ่งยากและซับซ้อน
แต่การนำเข้าเสื้อผ้าสำเร็จรูปที่เพิ่มขึ้นมีความสัมพัทธ์เพียงเล็กน้อยเมื่อเทียบกับขนาดของตลาด
และการนำเข้าผ้าผืนที่ลดลงในช่วงเวลาไม่กี่ปีที่ผ่านมา
ศุภลักษณ์
รุ่งแสง
แปลและเรียบเรียงจากหนังสือ
Textile Outlook International
ประจำเดือน
มกราคม-กุมภาพันธ์
2545