ความหมายของชุดกีฬาในบทความนี้ หมายถึง ชุดที่ออกแบบมาเพื่อสวมใส่ในการเล่นกีฬา รวมทั้งชุดที่ใช้เล่นกีฬากลางแจ้ง, ชุดที่ใช้ผ้าที่ผสมขนสัตว์และคุณสมบัติพิเศษ, รวมถึงชุดที่มีลักษณะกันน้ำแต่มีการระบายของอากาศได้ดีซึ่งมีราคาสูง

ตลาดของชุดกีฬามีการขยายตัวอย่างรวดเร็วในช่วงปี 1980-1989 เนื่องจากคนจำนวนมากหันมาสนใจการดูแลสุขภาพและการออกกำลังกายมากขึ้น มี 3 ตราสินค้าที่มีชื่อเสียงในการพัฒนาสินค้าด้านกีฬา นั่นคือ อาดิดาส (Adidas), ไนกี้ (Nike), และรีบอค (Reebok) ทั้ง

3 ยี่ห้อนี้นี้รับการไว้วางใจจากผู้ใช้ในเรื่องของคุณภาพ และในกลุ่มวัยรุ่นก็จะนิยมสวมใส่ชุดกีฬาของ 3 ยี่ห้อนี้เพราะจะทำให้ดูทันสมัยในหมู่วัยรุ่นด้วยกัน

การออกแบบชุดกีฬาส่วนใหญ่มีพื้นฐานมาจากการใช้เสื้อผ้าแบบลำลอง ผู้ผลิตชุดกีฬาและผู้ขายปลีก จะพยายามยึดครองส่วนแบ่งตลาดโดยการเสนอผลิตภัณฑ์ที่มีคุณภาพ ผู้ผลิตได้ผลิตชุดกีฬาขึ้นมาเพื่อตอบสนองต่อความต้องการของผู้ที่ต้องการสวมใส่ชุดที่มีลักษณะง่ายๆสบายๆ หรือชุดลำลอง ซึ่งเมื่อเร็วๆสัญลักษณ์เริ่มมีโครงสร้างที่เปลี่ยนไปจาก อาดิดาส เป็น อาดิดาส-ซาโลมอน (Adidas-Salomon) แต่แฟชั่นก็มีการสิ้นสุดกันได้ง่าย และด้วยเหตุผลนี้เองที่ทำให้อุตสาหกรรมนี้เกิดความเสี่ยง

และเป็นที่แน่นอนว่าการเข้าสู่ตลาดนี้ของสินค้ารายใหม่ๆจะต้องประสบกับความยากลำบาก เนื่องจากมีตราสินค้าเก่าครอบครองตลาดอยู่แล้ว และผู้บริโภคส่วนใหญ่ก็จะต้องการสินค้าที่มีคุณภาพ มากกว่าสินค้าที่เป็นแฟชั่น และคู่แข่งที่น่ากลัวคือ ตราสินค้าในตลาดระดับสูง เช่น Ralph Lauren Polo Sport, Tommy Hilfiger Athletic, DKNY Sport, Versace Sport, และ Armani Neve สินค้ายักษ์ใหญ่ทั้ง 3 ตอบโต้โดยการใช้วิธีการผลิตสินค้าที่มีลักษณะเฉพาะ และเน้นที่การออกแบบด้วยความมีเอกลักษณ์เหมือนที่ผ่าน พวกเขายังคงมองหากลุ่มเป้าหมายที่จะทำให้การขยายตลาดของพวกเขาให้ประสบความสำเร็จ หลังจากที่ผ่านมาพวกเขายังไม่ประสบความสำเร็จเท่าที่ควร

ไปยดา หาญชัยสุขสกุล แปลและเรียบเรียงจากหนังสือ Textile Outlook International ประจำเดือน มีนาคม 2001